Het Eindhovensch Kanaal transformeert van industriële zone tot een blauwgroene stedelijke as voor wonen en werken. Aan het havenhoofd realiseren we een 70 meter hoge woontoren met 100% sociale huurwoningen. De Picustoren is naast een landmark een toonbeeld van sociale hoogbouw: Een ontmoetingsplaats die we stevig verankeren in haar omgeving.

Voortbouwen

Al in 2006 legde diederendirrix de stedenbouwkundige kaders vast voor de transformatie van het Picus NRE-terrein aan het havenhoofd. We realiseerden een nieuw kadepark en woonensemble Picuskade rond het DAF-museum. Het naastgelegen NRE terrein is onder leiding van stedenbouwkundige Tom van Tuijn bottom-up herontwikkeld tot een stedelijk erf. De Picustoren vormt de sluitsteen in de gebiedsontwikkeling. Op het grensvlak van kadepark en erf.

Samenwerken aan inclusiviteit

Op het Picus NRE-terrein is een hechte gemeenschap ontstaan tussen de bewoners, ondernemers uit de nieuwe maakindustrie en horecagelegenheden. Deze gemeenschap is direct betrokken bij het project. De insteek daarbij is tweeledig: inpassen van de Picustoren in de buurt en de buurt onderdeel maken van de Picustoren.
Dat realiseren we door samen met een klankbordgroep – met opdrachtgever Wooninc., co-createur Zeewaardig, landschapsarchitect Buro Bol, buurtbewoners en toekomstige bewoners – de nieuwbouw te voorzien van plekken die zowel bewoners als omwonenden faciliteren in hun alledaagse behoeften. Zo maken we drie vrij te programmeren collectieve ruimten bij de entrees, die kunnen functioneren als buurthuiskamer, wasbar, werkplaats, speel- of expositieruimte.

Thuiskomen in een gemeenschap

Het grote en groeiende aandeel eenpersoonshuishoudens in onze steden maakt het aanvuren van gemeenschappelijkheid essentieel onderdeel van iedere woningbouwopgave. Onze architectuur biedt aanleiding voor toe-eigening en contact. De Picustoren stimuleert sociale cohesie over verschillende schaalniveaus: stad, buurt, gebouw en portiek. In het landschap, de gebouwplint, in de daktuin en bij de liften ontwerpen we formele- en informele ontmoetingsplekken passend bij de mate van openbaarheid of intimiteit van dat niveau.

Gelaagde architectuur

Naar de stad manifesteert de Picustoren zich op drie wijzen. De architectuur refereert aan het industriële verleden van de plek, ze verbindt het kadepark met het erf en voegt specifieke hoogbouwkwaliteiten toe.
De laagbouw, die de schaalsprong verzacht van toren naar erf, materialiseren we in analogie met het erfgoed in metaal op een bakstenen plint. De plint verbindt het ensemble en brengt met grote puien levendigheid op het erf. Een luie trap in het groen overbrugt het hoogteverschil naar de kade, waar de plint naadloos opgaat in het park.
De toren markeert het havenhoofd met een cascade van balkons op de zuidgevel, uitkijkend over het kanaal. Het is een rode baksteensculptuur van gestapelde segmenten gerelateerd aan bouwhoogten in de omgeving. Op iedere hoogte passen we andere vensters toe: Franse balkons die openen naar het erf, vensterbanken om in te zitten boven de daktuin en expressieve bloemkozijnen die het vrije uitzicht vieren in de kroon. Variaties in de gevel verrijken het scala aan woningtypen.

Van ambities naar kwaliteit

De prominente locatie in de stad gaat gepaard met een hoog ambitieniveau, maar betaalbaar wonen staat voorop. Om gedurende het ontwerpproces gericht te prioriteren, legden we vooraf de (zachte) waarden van het project vast in vijf pijlers. We noemen dit een Programma Van Impact, waarmee we kwaliteiten borgen in aanvulling op het ruimtelijk en technisch Programma Van Eisen. Zo realiseren we op een kleine en ingewikkelde plot een markant ensemble met een grote rijkdom aan betaalbare woningen. Niet in anonieme hoogbouw, maar als deel van een gemeenschap.