Onder leiding van woningcorporatie Trudo, en in samenwerking met het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) en gemeente Eindhoven, transformeert diederendirrix het voormalig Belastingkantoor in Eindhoven tot een permanent woongebouw voor tijdelijke huisvesting: Het Huis van Intussen. In dit post65-monument wonen straks diverse doelgroepen, zelfstandig en in groepsverband, bovenop een mix van voorzieningen voor bewoners en de buurt.

Monument dat past als een maatpak

Gemeente Eindhoven neemt haar verantwoordelijkheid in de opvang van asielzoekers en statushouders. Trudo ziet kansen in een combinatie met de eveneens urgente behoefte aan tijdelijke huisvesting. Het voormalig Belastingkantoor biedt voor beide direct beschikbare ruimte. De publieke betekenis van dit gebouw is nog afleesbaar in haar bijzondere architectuur en positie in de stad: op het knooppunt van drie wijken, gelegen aan het Genderpark en aan de toekomstige HOV4-lijn.

Wat nu een gemeentelijk monument is werd in de jaren ‘60 ontworpen als een maatpak voor de Belastingdienst: een publiek paviljoen op een archiefkelder, met een afgezonderde kantoortoren. Die structuur leent zich uitstekend voor de nieuwe mix van programma’s.

Scheppen van perspectief

Een gebouw is meer dan een plek om te verblijven. Het is ook een manier van leven. Tijdelijke huisvesting gaat vaak gepaard met een gebrek aan kwaliteit en verbinding. Asielzoekerscentra zijn veelal niet meer dan (nood)opvang, waar veiligheid en efficiëntie leidend zijn en anonimiteit en verveling op de loer liggen. Voor Huis van Intussen kiezen we een andere insteek, het scheppen van perspectief staat centraal.

Door publieke voorzieningen en activiteiten te organiseren, voor en door bewoners en omwonenden, ontstaat een plek waar mensen elkaar ontmoeten en actief bijdragen aan de gemeenschap. Het gebouw fungeert niet alleen als onderkomen, maar als katalysator voor sociale interactie en persoonlijke ontwikkeling.

Centraal atrium

We maken het gebouw hiervoor geschikt o.a. door het basement te voorzien van een nieuw atrium. Een grote vide met lichtstraat verbindt de daktuin bovenop het paviljoen met de fietskelder beneden. Daglicht dringt diep het gebouw in naar nieuwe activiteitenruimten op de begane grond en in de kelder. Te voet of per fiets, je komt altijd thuis middenin de gemeenschap.

Het atrium vormt tevens de basis voor een nieuw ontsluitingsprincipe van het paviljoen. Het paviljoen veranderde in de loop der tijd van een open vloer naar een gesloten gangenstructuur. We herstellen de openheid middels een nieuwe royale ‘binnenstraat’ rond de torenkern en het atrium. Deze verbindt de verschillende programmaclusters – zoals kantoren, een medisch punt en leslokalen – op overzichtelijke wijze. Open ontmoetingsruimten tussen de besloten clusters brengen licht, lucht en levendigheid.

Meervoudige transformatiestrategie

De begane grond kent een gelaagde geschiedenis van verbouwingen met een herkenbare architectonische taal. De wanden zijn bovenin verglaasd, zodat het doorlopende plafond van het oorspronkelijke paviljoen behouden bleef. Diverse toepassingen van glazen bouwstenen creëren een subtiel spel van licht en zicht.

Onze ingrepen kennen twee orden. Enerzijds bouwen we bij de herstructurering met permanente aanpassingen voort op het bestaande. Nieuwe wanden herdefiniëren open-, glazen- en gesloten ruimten, en balies en wachtruimten zijn vormgegeven volgens het oorspronkelijke materialenpalet. Anderzijds voegen we een nieuwe leeflaag toe. Met kleur, houtaccenten en bijzondere vaste elementen – zoals een trappenzaal en een speellandschap – krijgt het gebouw een warmere, meer informele sfeer. De tuinen, ontworpen door Tom van Tuijn, vormen een verlengstuk van deze leeflaag.

Het wonen in de toren is vormgegeven volgens dezelfde twee orden. Voortbouwend aan het monument maken we de karakteristieke betonconstructie zichtbaar en leidend voor de indeling. Het oorspronkelijke gevelontwerp met grote horizontale venster reconstrueren we, met onzichtbaar geïntegreerde zonwering en ventilatievoorzieningen. De natuurstenen gevels blijven behouden door te isoleren aan de binnenzijde. De leeflaag bestaat hier uit gemeenschappelijke voorzieningen bij het stijgpunt, waar de (groeps)woningen omheen liggen.

Architectuur met maatschappelijke waarde

In het Huis van Intussen komt voor diederendirrix veel samen. Vakmanschap in het met respect transformeren en verduurzamen van een naoorlogs monument; een integrale benadering van landschap, architectuur en techniek; en een sterke focus op (leef)kwaliteit. Het project laat zien hoe architectuur betekenisvol kan bijdragen aan inclusiviteit en verbinding.

We hebben veel waardering voor het lef van onze opdrachtgevers en de manier waarop zij deze opgave zijn aangegaan. Het Huis van Intussen is een inspirerend voorbeeld van wat mogelijk is wanneer je samenwerkt vanuit een gedeelde visie.